سرود....

از آنسوی مرز باور و تردید

می آیم،

            خسته بسته،

                            می آیم.

همرنگ درخت در هجوم دی

می پایم،

          تا بهار،

                 می پایم.

خاموشم و انتظار

                     سر تا پا

تا سبزترین ترانه را

                       فردا

در چهچه بوسۀ تو بسرایم.

                  

              شفیعی کدکنی

/ 4 نظر / 3 بازدید
یک نفر یک احمق

شاید ... ولی من خسته از آشنایی ام عاصی از همنوایی ام ... راستی جدا من و میشناسی ؟ چه جالب بعد یه عمر من خودم وهنوز نشناختم ...

khodam miam inja,barat comment mizaram,ina ro vel kon

[ماچ]

دختر پرتقالی

الو زنده ای یاسمن؟ با روزهای تعطیل و فراق یار و لحظه های دیر گذر چکار می کنی؟