!Of you do i think
ساعت ۸:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/۱٩  کلمات کلیدی:

همه می پرسند:                                  

 " چیست در زمزمه مبهم آب؟                                                           

" چیست در همهمه دلکش برگ؟                         

" چیست در بازی آن ابر سپید،

روی این آبی آرام بلند،

که تو را می برد این گونه به ژرفای خیال؟                                           

که تو چندین ساعت

مات و مبهوت به آن می نگری؟"

- نه به ابر، نه به آب، نه به برگ،

نه به این آبی آرام بلند؛

من به این جمله نمی اندیشم!                           

من مناجات درختان را هنگام سحر،

رقص عطر گل یخ را با باد،                                    

نفس پاک شقایق را در سینه کوه،

صحبت چلچله ها را با صبح،

نبض پاینده هستی را، در گندم زار،                                              

گردش رنگ و طراوت را در گونه گل،

همه را می شنوم، می بینم!

من به این جمله می اندیشم!

به تو می اندیشم!                                                             

ای سراپا همه خوبی،                 

تک و تنها به تو می اندیشم!                                           

همه وقت، همه جا،                                                     

من به هر حال که باشم،

 به تو می اندیشم!

تو بدان این را،

تنها تو بدان!

تو بیا،

تو بمان با من تنها تو بمان...